به گزارش پایگاه خبری آوای گنج نامه، در روستای دوروان کرج، واقع در ۲۳ کیلومتری شمال غربی این شهر و در مسیر جاده آتشگاه، هنری با نام «کچه‌بافی» در حال شکل‌گیری است که پشم را بدون برش و دوخت معمول به کیف، زیرانداز و دیگر محصولات صنایع‌دستی تبدیل می‌کند. سید محسن جوادی‌نیا، از اهالی و فعالان این حوزه در دوروان، می‌گوید این هنر با نمدمالی یکی نیست و فرایند تولید آن کاملاً متفاوت است. به گفته او، این محصولات تاکنون از اداره‌کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی البرز حمایتی دریافت نکرده‌اند.

فرایند تولید؛ از آب و صابون تا سوزن‌کاری

به گفته جوادی‌نیا، ساخت کچه ابتدا با طراحی روی کاغذ آغاز می‌شود و سپس پشم با آب، صابون و ماساژ شکل می‌گیرد. این مرحله باید با دقت انجام شود تا الیاف به یکدیگر متصل شوند و بدنه کیف به فرم موردنظر برسد.

برخلاف کیف‌های پارچه‌ای که به برش و دوخت نیاز دارند، در کچه‌بافی بدنه محصول با شکل‌دهی مستقیم الیاف ساخته می‌شود. اتصال بخش‌های مختلف نیز نه با نخ و دوخت معمول، بلکه از طریق سوزن‌کاری و تکرار آن انجام می‌گیرد.

نقش‌هایی مانند برگ به‌صورت جداگانه آماده و سپس روی بدنه کیف نصب می‌شوند. به گفته این فعال صنایع‌دستی، هرچه طرح ظریف‌تر باشد، زمان بیشتری برای تکمیل آن لازم است.

پشم محلی و پشم مرینوس

بخشی از پشم موردنیاز این هنر از دامداری‌های روستای دوروان و روستاهای اطراف تأمین می‌شود. برای محصولات با کیفیت بالاتر گاهی از پشم‌های مرغوب‌تری مانند مرینوس استفاده می‌شود که بخشی از آن از خارج کشور وارد می‌شود.

«کیفیت پشم در استحکام و دوام محصول اهمیت زیادی دارد. الیاف باید طوری آماده شوند که به‌خوبی به هم متصل شوند.»

انتخاب رنگ مناسب، هماهنگی آن با طرح و ثبات رنگ نیز از دیگر نکاتی است که در کیفیت نهایی محصول مؤثر دانسته شده است.

از کیف تا زیرانداز و عروسک

کاربرد کچه‌بافی تنها به کیف محدود نمی‌شود. زیرانداز، پادری، عروسک‌های کچه‌ای، دستکش و شال از جمله محصولاتی هستند که با این روش تولید می‌شوند.

جوادی‌نیا از برنامه‌هایی برای عرضه این محصولات در بازارهای داخلی و خارجی خبر می‌دهد و شناخت ذائقه مخاطب را شرط لازم برای توسعه بازار می‌داند.

نبود حمایت و چشم‌انداز روستا

جوادی‌نیا تاکید می‌کند که تاکنون هیچ حمایتی از سوی اداره‌کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی البرز برای این فعالیت دریافت نشده است. او معتقد است کچه‌بافی ظرفیت دارد به یکی از سوغات‌های شناخته‌شده کرج و دوروان تبدیل شود.

در کنار صنایع‌دستی، محصولات باغی مانند گیلاس، گردو و آلبالو نیز بخشی از ظرفیت‌های اقتصادی دوروان را تشکیل می‌دهند. ترکیب کشاورزی، گردشگری و صنایع‌دستی می‌تواند مسیر معرفی بیشتر این روستا را هموار کند، هرچند تا کنون این ظرفیت‌ها بیشتر در سطح محلی باقی مانده‌اند.

نویسنده
نویسنده

نویسنده

گزارش‌ها و یادداشت‌های نویسنده در آوای گنج‌نامه.

۲۱۷ مطلب منتشر شده همه مطالب این نویسنده ←

ثبت دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *